سوره‌ای که با خواندنش از گردنه‌های سخت سفر آخرت نجات می‌یابید + صوت آیات

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت  گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، سوره بلد نودمین سوره قرآن است و در جزء سی ام آن قرار دارد.

سوره بلد با سوگند به بلد (به معنای سرزمین مکه) آغاز می‎شود و به همین سبب بلد نامگذاری شده است.

سوره بلد ۲۰ آیه، ۸۲ کلمه و ۳۴۳ حرف دارد. این سوره جزو مُفَصَّلات است و از سوره‌هایی است که با سوگند آغاز می‌شود.

بر اساس روایات؛ هر کس سوره بلد را در نماز واجبش بخواند در دنیا به صالح بودن معروف شود و در آخرت به اینکه نزد خداوند جایگاهی ویژه دارد شهرت می‌یابد و از رفیقان پیامبران و شهیدان و صالحان خواهد بود .

همچنین پیامبر (ص) درباره فضیلت این سوره می‌فرماید: هر کس سوره بلد را قرائت کند خداوند او را از گردنه‌های سخت سفر آخرت نجات می‌دهد.

فایل صوتی تلاوت سوره بلد با صدای عبدالباسط محمد عبدالصمد

متن سوره بلد همراه با ترجمه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدای بخشاینده مهربان

لَا أُقْسِمُ بِهَـٰذَا الْبَلَدِ ﴿١﴾

سوگند به این شهر (۱)

وَ أَنتَ حِلٌّ بِهَـٰذَا الْبَلَدِ ﴿٢﴾

و حال آنکه تو در این شهر جاى دارى (۲)

وَ وَالِدٍ وَ مَا وَلَدَ ﴿٣﴾

سوگند به پدرى چنان و آن کسى را که به وجود آورد (۳)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿۴﴾

براستى که انسان را در رنج آفریده‌ایم (۴)

أَیَحْسَبُ أَن لَّن یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿۵﴾

آیا پندارد که هیچ کس هرگز بر او دست نتواند یافت (۵)

یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُّبَدًا ﴿۶﴾

گوید:مال فراوانى تباه کردم (۶)

أَیَحْسَبُ أَن لَّمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿٧﴾

آیا پندارد که هیچ کس او را ندیده است (۷)

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ عَیْنَیْنِ ﴿٨﴾

آیا دو چشمش نداده‌ایم (۸)

وَ لِسَانًا وَ شَفَتَیْنِ ﴿٩﴾

و زبانى و دو لب (۹)

وَ هَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿١٠﴾

و هر دو راه خیر و شر را بدو نمودیم (۱۰)

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَهَ ﴿١١﴾

ولى نخواست از گردنه عاقبت‌نگرى بالا رود (۱۱)

وَ مَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَهُ ﴿١٢﴾

و تو چه دانى که آن گردنه سخت چیست (۱۲)

فَکُّ رَقَبَهٍ ﴿١٣﴾

بنده‌اى را آزادکردن (۱۳)

أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَهٍ ﴿١۴﴾

یا در روز گرسنگى طعام‌دادن (۱۴)

یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَهٍ ﴿١۵﴾

به یتیمى خویشاوند (۱۵)

أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَهٍ ﴿١۶﴾

یا بینوایى خاک‌نشین (۱۶)

ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَ تَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَهِ ﴿١٧﴾

علاوه بر این از زمره کسانى باشد که گرویده و یکدیگر را به شکیبایى و مهربانى سفارش کرده‌اند (۱۷)

أُولَـٰئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَهِ ﴿١٨﴾

اینانند خجستگان (۱۸)

وَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَهِ ﴿١٩﴾

و کسانى که به انکار نشانه‌هاى ما پرداخته‌اند آنانند ناخجستگان شوم (۱۹)

عَلَیْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَهٌ ﴿٢٠﴾

بر آنان آتشى سرپوشیده احاطه دارد (۲۰)

انتهای پیام/